Niedaleko

Jezioro Sarbsko

InfoGdansk
13 sierpnia, 2026
Wieża widokowa nad jeziorem Sarbsko.
Zdjęcie: Wieża widokowa nad jeziorem Sarbsko.

Jezioro Sarbsko znajduje się na obszarze otuliny Słowińskiego Parku Narodowego. Wspomniany park przyciąga piaszczystymi wydmami, ale o jego przyrodniczym bogactwie decydują też malownicze przybrzeżne akweny.

Z powierzchnią prawie 652 hektarów jezioro Sarbsko stanowi jedno z największych jezior Wybrzeża Słowińskiego.

Jezioro Sarbsko na Wybrzeżu Słowińskim

Długość tego jeziora wynosi 6,6 km, a szerokość 1,2 km. Akwen rozciąga się równoległe do morskiego brzegu, stanowi więc typowe jezioro przybrzeżne, których w okolicy nie brakuje. Największym i najbardziej znanym jest jezioro Łebsko, warto też poznać inne ciekawe akweny, na przykład Dołgie Małe i Dołgie Wielkie. Przez jezioro Sarbsko przepływa rzeka Chełst, która od prawej strony zasila nurt Łeby.

Uważny obserwator bez trudu zauważy różnice w ukształtowaniu linii brzegowej. Północny brzeg jeziora wypełniają wydmy o wysokości ponad dwudziestu metrów. Natomiast brzeg południowy jest niski, gęsto zarośnięty i trudno dostępny.

Ze względu na muliste dno i mniej przejrzystą wodę – jezioro raczej nie przyciąga możliwością kąpieli, wyraźnie przegrywa z piaszczystymi plażami pobliskiego Bałtyku.

Z jego toni chętnie za to korzystają wędkarze. W jeziorze Sarbsko występują szczupaki, sandacze, okonie, leszcze, karasie, płotki i węgorze. Wędkowanie wymaga oczywiście niezbędnych zezwoleń.

Sprzyjające wiatry i pofalowana tafla czynią z jeziora akwen doskonały do windsurfingu i kitesurfingu.

Przyroda nad jeziorem Sarbsko

Jak powstało jezioro Sarbsko? Jeszcze 5,5 tysiąca lat temu w tej okolicy przelewały się morskie fale. Poprzez połączone działanie wiatru i prądów morskich zatoka została odcięta przez Mierzeję Łebską. Dalsza akumulacja zmniejszyła powierzchnię zatoki, której reliktami są przybrzeżne jeziora – między innymi Łebsko oraz opisywane Sarbsko.

Wspomniana wyżej Mierzeja Łebska przechodzi w Mierzeję Sarbską, która ze względu na walory przyrodnicze jest często określana jako miniatura Słowińskiego Parku Narodowego.

Mierzeja Sarbska zamyka opisywane jezioro od północy i jest od kilkudziesięciu lat objęta rezerwatową ochroną. Jej największym bogactwem są paraboliczne wydmy ruchome oraz rozległy bór bażynowy. Wielkim walorem jest również krajobrazowa malowniczość, którą podziwiać można z wieży widokowej zlokalizowanej nad południowym brzegiem jeziora.

W jeziorze Sarbsko występuje słodkowodny ślimak zatoczek łamliwy (Anisus vorticulus), którego obecność potwierdza czystość wód opisywanego jeziora.

Jego wody dają też schronienie wielu gatunkom ptaków. Nad opisywanym akwenem spotkać można bielika, rybołowa, bąka, perkoza dwuczubego, żurawia, gęgawę, a także czaple i łabędzie nieme.

Dookoła jeziora Sarbsko

Czy jezioro Sarbsko można obejść? Ze względu na podmokłość południowego brzegu i ochronę rezerwatową brzegu północnego – wędrówka przy samym akwenie nie jest możliwa.

Natomiast w pewnym oddaleniu prowadzi szlak pieszy PTTK „Pętla Sarbska”, którym rzeczywiście można obejść opisywane jezioro. Trasa rozpoczyna się przy dworcu kolejowym w Łebie, następnie prowadzi przez Nowęcin i zbliża się do południowego brzegu jeziora Sarbsko.

Po przejściu miejscowości Sarbsk i Ulinia trasa prowadzi przez rezerwat przyrody „Mierzeja Sarbska”, czyli wzdłuż północnego brzegu jeziora.

Długość szlaku wynosi 24 km, zatem w sam raz na jednodniową, pozbawioną pośpiechu wyprawę.